کیاسه اشکور روستای استادان آهنگر
عجیب نیست که این شعر معروف قدیمی در مورد کیاسه سروده شود
کوره ی گرم کیاسه سرد شد        داس تیزش حصه ی نامرد شد
 کیاسه معروف بود به داشتن ماهر ترین آهنگران در شرق گیلان و دیلمان واشکور بهترین داس های شرق گیلان را کیاسه ایها می ساختند .در کیاسه ۴کارگاه آهنگری بود یکی از آنها در لات (رودخانه بالایی) که دیوار قدیمی آن در عکس معلوم است دومی در ۲ کیلومتری آن کنار دره در (ناو دره کش ) .دیگری در پایین محله کیاسه زیرخانه عقیل وچهارمی در کناردکان تقی که الان متعلق به خانواده عقیل است .آهنگران کیاسه در باز کیاگوراب لاهیجان هم شعبه داشتند وزمستان ها در آن مشغول فعالیت بودند (حدود ۱۲۰ سال) .استادان آهنگر شامل کبل ابراهیم استاآقاجان وکبل باقر (دوره قاجاریه و بعد از آن )وفرزندان و نواده های آنان و پدرشان میشد.آخرین آهنگر استاد احمد باقری حدود ۲۰سال قبل در اتاقور لنگرود به کار خود پایان داد .ودیگر کیاسه آهنگری ندارد!!  آخرین کارگاه آهنگری درحدودسال ۱۳۵۰در پایین محله کیاسه برچیده شد آخرین نفراتی که در آن کار می کردند عبارت بودند از استادهانی آقاجانی استاد احمدباقری استاد علی مرادی پینوندی وابوالحسن باقری (ماکه بچه بودیم گاهی ۳یا ۴ نفره د م کوره را حرکت می دادیم )ما هم می توانستیم استاد آهنگر شویم اما زمانه دیگر با ما یار نبود . یاد دیگر استادان از جمله عزیز باقری ، عزت ا.. ، سیف ا.. ، غلامحسین و دیگران ….گرامی
اما آنچه من درآن سهم داشتم فقط این خاطرات است : زیرخانه عقیل استادهانی همراه احمدباقری و علی مرادی پینوندی و ابوالحسن مشغول آهنگری بودند من و علیرضا که بچه بودیم گاهی با دم دم به کوره اجدادمان که تا آن موقع روشن بود می دمیدیم . باچشمم پایان بیش از ۱۵۰ سال تسلط استادان آهنگررادریک صبح غمناک ودلگیردیدم . دم دم آهنگری را سواربرقاطرکرده بودند و از جلوی آقاچشمه به شوئیل بردند هنوزکه به یادم می آید دلگیرمی شوم این اتفاق پایان امپراتوری استادان آهنگررااعلام می کرد وآخرین آهنگر استاداحمدباقری دراطاقور به کارش ادامه داد و پایان غمگینی داشت
آهنگری کناردکان تقی بعداکاهدان عقیل بود 
خانه استاد عزت ا..که می گوینداسوه اخلاق هم بوده در زمان قاجاریه ساخته شده است .
 این داس در حدود سال   ۱۳۰۵ ه . ش توسط استاد عزت ا.. آقاجان زاده ساخته شده است بست برنجی آن روی دسته داس کاملا معلوم است .
 
این مکان درست کنارراه آهنگری استادکبل ابراهیم  بود
این آهنگری که آخرین هم بود زیرخانه عقیل قرارداشت
دیوارآهنگری لات که درعکس مشاهده می شود الان دیوارباغ فاضل علیزاده است مکانیست بنام لاتی ثقل دکان

نظرات :

چهارشنبه ۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ ۱۸:۲۳
سلام استاد
بهترین داس های شرق گیلان را کیاسه ایها می ساختند .در کیاسه ۴کارگاه آهنگری بود…
تاریخچه زیبایی از صنعت آهنگری در کیاسه را ارایه کرده اید ای کاش اینگونه صنعت ها ادامه میداشت ولی افسوس!!
پنجشنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ ۹:۳۵
سلام
ضمن آرزوی موفقیت برای شما در ادامه اداره این وبلاگ،
باسلام و درود به پیشگاه شما دوست گرامی
از اینکه زحمت کشیدید و این تصاویر گویا و تاثیرگذار را در وبلاگتان قرار دادید ، از شماتشکرو قدردانی میشود. بلاشک این تصاویر و تصاویر مشابه ان که هر روزه در گوشه و کنار اشکور مظلوم قابل مشاهده است گویای مظلومیت ملتی بزرگ و لکه ننگی بردامان مسئولین مملکتی میباشد. ملتی که از حداقل های زندگی محرومند و در انطرف کسانی برای دزدی ملیاردی بیت المال در پای میز محاکمه…….همه و همه در این مملکت اتفاق میافتد . افسوس
فاطیما
جمعه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ ۱۷:۵
سلام استاد ممنونم از حضورت.
واقعا زیباست کیاسه عزیز
فامیل
شنبه ۲۷ مهر ۱۳۹۲ ۱۰:۲۱
این دیگه خود دازه نه داس!
لیلی آقاجانزاده
شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۲ ۱۷:۴۷
استاد ممنون خیلی عکس خوبی بود از پدر پدربزرگ من بسیار خوشحال شدم روح همیگیشان شاد

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست