متولدحدود ۱۳۰۰دامادکبل علی محمد که چراگاه جیرپشته به اورسید ملک سجاره ۱۰ کیلومتری رحیم آباد هم چراگاه زمستانی او بود . درکیاسه ساکن بود اما بطورغیررسمی زمستانهادرسجاره وتابستانهادرجیرپشته ساکن می شد خانه اش درسجاره مثل خانه سرگالش گداعلی دردیمابن محل پذیرایی ازمهمانانی بود که درمسیرراه گیلان به ییلاق بود شاید درصده اخیربزرگترین دامدارکیاسه بودوغالباتعداددامهایش به۱۰۰۰ بزمی رسیدزمان کوچ دامهایش که اواخرفروردین اتفاق می افتادبسیاردیدنی بود بزهایش ازیک طرف دوآب ازطرف دیگردربزتلابن بودند

مشهدی ابوالحسن که بعدا به حاج ابوالحسن معروف شد گویادر۱۰۰ سال اخیربامعیارهایی قدرتمندترین کدخدای کیاسه بود وحدودا ازسال ۴۳ تا ۵۰ کدخدای مقتدرکیاسه بود ونهربزرگ کیاسه درزمان ایشان طراحی واجراشد ایشان مردی بظاهرخشن اما خیلی شوخ طبع بود درزمان کدخدایی اوبودکه باکمک سپاه دانش وقت آقای علی مردانی مردم راوادارساخت دستشویی کردو مردم رامجبورکرد  تاگوساله و بزغاله وبره راازاتاق نشیمن خارج کنند وهرکسی اطراف خانه خودراهرروز جارو کند وبه ماموران سازمان بهداشت جهانی کمک کردتاهمه خانه هاراسمپاشی کنند اماساخت مدرسه بزرگترین شاهکارش بود اوتوانست مردم رابسیج کند تاباطرحی که سپاه دانش ریخت مدرسه بسازندامادرسال ۱۳۵۰ که اداره روستاانجمنی شد کناره گیری کرد  درواقع درزمان ایشان بودکه کیاسه ازدوران قدیم به جدید انتقال یافت روحش شاد