کیاسه – اشکور

شورا ی روستا و کیاسه اشکور

آنچه نگاشته می شود می تواند تما می روستاهای اشکور را شامل شود در گذشته شخصی که در میان اکثریت مردم باداشتن معیارهای پذیرفته شده مقبولیت می یافت از طرف مردم کدخدای محل می شد پای رای و صند وق در میان نبود اما انتخاب کاملا درستی انجام می گرفت تا روزی که کدخدا توانا یی ادامه کار داشت .گروهی کدخدا نبودند اما که خدا مرد (kekhodamard)بودند وبا کد خدا همکاری داشتند اما د یگرانی هم بودند که به عنوان نیروی نظامی یا فکری ویا منشیگری و غیره عمل می کردند .اما کیاسه روستای ۷۲ ملت است خیلی ها کدخدا شدند اما یا زود سقوط میکردند ویا با مشکلات زیادی روبرو می شدند .

معروف است که می گویند در کیاسه همه کدخدا هستند وکدخداگری در کیاسه کار هر کسی نیست به هر روستا یی مراجعه کنید یک نفر تا آخرعمر به عنوان کدخدای محل بود اما در کیا سه کا بینه  خیلی سریع تغییر می کرد .مشکل به بعد از ۵۷ هم سرایت کرد هنوز هم که هنوز است کیاسه نتوانسته یک کمیته یا شورای قوی و منسجم و کاری را به خود ببیند اگر هم کاری انجام گرفته توسط همان که خدامردان است .

از سال ۱۳۲۰ به بعد افراد زیادی به  کدخدایی رسیدند از جمله عزیز باقر ی عیسی قاسمی نعمت قاسمی پایین محله ای  ابوالحسن علی زاده  موسی آقایی  یوسف یعقوبی  خلیل ابراهیمی  علی قاسمی .اما که خدامردان (kekhodamard)و بزرگوارانی هم در کنار آنها بودند که بدون آنها کدخدا قدرتی نداشت از جمله سید مرتضی موسوی  سید مهدی موسوی سید کاظم سلیمی غلامحسن باقری  نرجس باقری عظیم آقاجانی علی اعظم امانی بخشعلی گل علی زاده راضیه شعبانی عقیل آقاجانی رضا آقایی  ایوب یعقوبی عزیز یعقوبی وخیلیهای دیگر که نام مبارکشان در این سطور نمی گنجد . حال به خوبی می توان درک کرد چرا کیاسه باداشتن همه استعدادها مشکل کوچکی مثل مدیریت آب آشامیدن را که به راحتی قابل حل است نمی تواند بر طرف کند .

این چشمه معروف بونان است حیف است این چشمه ها قربانی مدیریت ناصحیح شوراها ومسئولان شود تصورش را بکنید اگر این چشمه غیب شود آیا نباید به حال این اکوسیستم و طبیعت گریه کرد .بله متاسفانه برای چنین  چشمه هایی نقشه های تاسف باری کشیده اند .

نظرات :

باغدشت

پنجشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۲ ۲۱:۳۴

سلام جناب آقای کیاسه
خدایا!
تو اگر نباشی به که میتوان گفت حرفهایی راکه به هیچ نمیتوان گفت؟مدعیان رفاقت هرکدام تانقطه ای همراهند,عده ای تا مرز مال,عده ای تا مرز آبرو, عده ای تا مرز زمان و همگان تامرز این جهان…تنها تویی که همواره میمانی پس بمان!

سمیرا

جمعه ۲۲ آذر ۱۳۹۲ ۲۲:۴۲

وای خدایا بعد از اون راه سربالایی وقتی از دور چشمه دیده میشه همه تند راه میرن انگار یادشون میره پاهاشون درد میکرد تا چند لحظه پیش .جالب اینه که هر چقد تندتر راه میری نمیرسی. وقتی میرسی باید صف واستیم تا آب بنوشیم.ولی همه اینارو تحمل میکنیم چون آب چشمه خیلی خنکه.میچسبه.جای همه خالی ناهار هم که معلومه کبابه دیگه.معمولا ۱۳بدر همه میرن اینجا.تابستان هم به عنوان یه روز تفریحی شاد میشه روش حساب کرد